| ||
| Data urodzenia | 1834 | |
| Data śmierci | 17 lutego 1897 | |
| poseł do Rady Państwa | ||
| Okres | od 1877 do 1882 | |
| Poprzednik | Cezary Emil Haller | |
| Następca | Stanisław Klucki | |
Władysław Haller de Hallenburg herbu własnego - (ur. 1834, zm. 17 lutego 1897) – polski poseł do austriackiej Rady Państwa.
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Urodził się w 1834 roku. Był synem Józefa Hallera i Elżbiety z Gorczyńskich. Po zdobyciu wykształcenia osiadł w rodzinnym majątku Polance Hallera. Ożenił się z Lucyną Urbańską[1][2]. Miał z nią trzech synów (w tym Stanisława, późniejszego generała) i dwie córki.
Był posłem do austriackiej Rady Państwa od 1877 gdzie znalazł się po rezygnacji z mandatu swojego brata Cezarego Emila. Brał udział w obradach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego i Radzie Nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń. Przez wiele lat był prezesem rady powiatowej powiatu wielickiego. Był kuratorem fundacji hallerowskiej i administratorem dóbr Dwory z nią powiązanych.
Zamieszkiwał w rodzinnym majątku, Polance. Zmarł 17 lutego 1897. Pochowany w Krzęcinie.
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Maria Bruchnalska: Ciche bohaterki. Udział kobiet w powstaniu styczniowym. Miejsce Piastowe: 1934, s. 375-276.
- ↑ Zygmunt Jaślar: Haczów. Niezwykła osada szwedzko-niemiecka. Monografja. Jasło: 1936, s. 71.
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
- Kronika. Wspomnienie pośmiertne. Władysław Haller de Hallenburg. „Czas”. Nr 44, s. 2, 24 lutego 1897.
- Władysław Haller de Hallenburg. sejm-wielki.pl. [dostęp 2018-05-06].
